Nieuwe blog

Beste allemaal,

Ik heb een nieuwe blog, te vinden op het onderstaande adres:

http://www.travelpod.com/z/miek1608/1/1331234175

Deze werkt veel handiger en er staat een nieuw verhaal op :).

Ik hoop dat jullie me blijven volgen!

liefs Miek

Dag Vietnam en hello Cambodia: Beaches, Sufdudes, Ho Chi Min City en de Mekong Delta.

Sua s’dei!

Hallo hallo, vanuit Kampot, Cambodja! (http://www.kampot-cambodia.com)

Na drie fantastische weken Vietnam, ben ik inmiddels aangekomen in Cambodja. De tijd gaat super snel en ik realiseerde me net dat ik over een kleine twee weken al naar Nieuw-Zeeland vlieg, bizar! Time flies when you’re having fun, zullen we maar zeggen.

Vanmiddag ben ik aangekomen in Kampot, een klein plaatsje in het Zuid-Oosten van Cambodja. Het is erg lekker om na alle drukte in Ho Chi Min City en Phnom Penh hier even bij te komen. Morgen ga ik naar Rabbit Island (Koh Tonsay). Dat schijnt het mooiste eiland te zijn voor de kust van Cambodia. Zin in!

Maar hoogste tijd om jullie op de hoogte te brengen van mijn avonturen de afgelopen anderhalve week. Inmiddels is Chris dus terug naar Australië maar heb ik alweer vele andere gezellige mensen ontmoet, vandaar dat mijn blog wat laat is: ik weet gewoon niet waar ik de tijd vandaan moet halen ;). Kortom het gaat nog steeds helemaal goed hier!

Beachtime: Natrang en Mui Ne!
Na Hoi An, zijn Chris en ik doorgereisd naar Nah Trang, dé beach hoofdstad van Vietnam. Want na alle ontberingen de afgelopen weken (ja ja reizen is zwaar ;)) vonden we het hoogste tijd om languit op een stand te gaan liggen, met kokosnoot en palmbomen. Dat is erg goed gelukt. We hebben een goed hotel geboekt (lees 15 dollar in plaats van 7 dollar, bizar!) en genoten van prachtige stranden, turquoise zee, palmbomen en heerlijk eten. En ook: ja ja daar zijn ze weer: Russen… Nah Trang was leuk maar wel echt een standaard resort plek, compleet met Resorts, Russen en veel toeristische bars. Niet echt authentiek dus. Maar wel lekker om even bij te komen! Jammer dat we hier afscheid moesten nemen, maar ik zie hem in mei in Perth.

Nadat Chris was vertrokken, ben ik verhuisd naar een leuk hostel: the backpackers house, waar ik al snel veel nieuwe mensen ontmoette. De volgende ochtend ben ik doorgereisd naar Mui Ne, een kleiner plaatsje aan de kust van Vietnam (op weg naar Ho Chi Min City). Ik hield meteen van deze plek: prachtig strand, relaxte sfeer en een grote populatie surfdudes. Kortom: niks mis mee! Mui Ne bleek the place to be voor kitesurfers, en er werden diverse wedstrijden gehouden. En ook the place to be om voor een prikkie kreeft, schelpdieren en tijgergarnalen te eten bij tentjes op het strand. Geweldig! Per toeval vond ik al snel een leuk hostel, waar nog 1 bed vrij was (blijkbaar erg populair). Ik ben twee avonden met mensen uit mijn dorm gaat eten en Mojito’s drinken in de plaatselijke surfbar. Erg gezellig! En natuurlijk heb ik genoten van het strand en de beste kokoscake ever!

Ho Chi Min City en de Mekong Delta
Hoewel ik nog wel langer in Mui Ne wilde blijven, besloot ik om na 2 dagen verder te gaan want anders zou mijn reis door Cambodja wel erg kort zou worden. Dus tijd voor wederom een busrit naar Ho Chi Min City. Deze bus was wel erg oud en stonk naar kaas. En ik hoorde van de hosteleigenaar dat er baby kakkerlakken gesignaleerd waren. Kortom: gezellig! Gelukkig bleek het op zich wel mee te vallen en 6 uur later kwam ik aan in Ho Chi Min. Wat een stad! Het is echt zoals de Lonely Planet zeg: fasten your Seatbelts! Honderden scooters, overal tentjes om te eten op straat en verkopers die je van alles aan proberen te smeren (zie ik eruit alsof ik een zonnebril nodig heb?). De volgende dag ben ik naar de CuChi tunnels gegaan. Een mega tunnelnetwerk van 200 km, op een strategische plek van Ho Chi Min. Tijdens de Vietnamoorlog gebruikte de Vietcong deze tunnels om de Amerikanen aan te vallen. Heel indrukwekkend!

Vanuit Ho Chi Min besloot ik om via de Mekong Delta de grens met Cambodja over te steken en per boot naar Phnom Penh te gaan (hoofdstad van Cambodja). Een reis van twee dagen. Helaas bleek de tour een beetje tegen te vallen. De floating market die we zouden bezoeken bleek niet te bestaan of ik heb m gemist. De lunch was toch niet included. De fietstocht bleek een ritje van 2 minuten van de boot naar het restaurant etc. etc. Gelukkig was het erg goedkoop en ontmoette ik in de bus Leslie en Yoann, een stel uit Frankrijk die 2 jaar lang de wereld rondreizen (hun blog is een aanrader: www.slide-in-da-houze.com). Echt hele leuke mensen. Ze boden meteen aan om een kamer te delen in het floating hotel (fijn want dan hoefde ik niet met een random stranger in een kamer te slapen). De tweede dag was gelukkig beter en na 3 uur wachten bij de grens maar na een geweldige tocht over de Mekong kwamen we aan in Phnom Penh.

De eerste dagen Cambodja
In Phnom Penh besloten Lesly, Joanne en ik ook een kamer te delen. De volgende dag hebben we scooters gehuurd om de stad te bekijken en naar de Killing Fields te gaan (15 km buiten de stad). Rijden in Phnom Penh is een echte uitdaging want er heerst totale anarchie. Gelukkig wil Leslie rijden en mag ik achterop bij Yoann. We cruisen langs scooters, vrachtwagen , auto’s, koeien en tuktuks over half verharde wegen. Spannend maar heel erg gaaf! De Killing Fields zijn hardverscheurend. De mensen in Cambodja zjn echt door een hel gegaan. Enigsinds gedrepimeerd keren we terug naar de stad.

Helaas wat het Royal Palace al dicht. 1 dag is ook wel een beetje kort om een stad goed te kunnen zien. Gisteravond hebben we gegeten met Ralph en Sylvie, stel uit Berlijn die we ook op de Mekong boot hadden ontmoet. Erg gezellig! Daarna zijn Leslie, Yoann en ik het plaatselijke nachtleven gaan verkennen. We kwamen terecht in een bar met een paar Westerlingen en heel erg veel knappe Cambodiaanse meisjes. Een rustig avondje voor mij, des te drukker voor Yoann die meteen belaagd werd. De omgekeerde wereld! Ook wel eens lekker.

Vanmorgen hebben we (enigsinds brak) een nieuwe poging gedaan om het paleis te bezoeken. Maar helaas weer vette pech voor ons: omdat de koning toevallig net thuis was, mochten we er niet in. Na een bezoek aan de Central Market, hebben we de bus genomen richting Kampot en Kep. Helaas was het hier tijd om op te splitsen. Leslie en Yoann zijn naar Kep gegaan en ik dus hierheen. Maar wie weet zien we elkaar later nog!

Ik kom namelijk de hele tijd mensen tegen die ik eerder heb gezien! Dus dat is erg gezellig en je voelt je nooit echt alleen!

Nu is het hoogste tijd om te gaan slapen, want morgen om 7 uur word opgehaald voor mijn 2 daagse trip naar bounty island/ paradijs. Lucky me J!

Ik hoop dat alles goed gaat in Nederland en hoor graag persoonlijke updates over de mail

Veel liefs!!

Miek

Ps: foto’s uploaden lukt weer niet, dus ik heb besloten om een nieuwe blog aan te maken maar nog even geduld. Als dat gelukt is stuur ik m rond.& ik heb geen bereik inCambodia, dus smssen heeft geen zin, mailen wel, bye bye!

Mijn leven als backpacker deel 3: twee reuzen in Vietnam

Lieve allemaal!

Hallo hallo, vanuit Hoi An, Vietnam

Jeetje wat gaat de tijd snel. Ik ben nu bijna een maand weg en voel me zo langzamerhand een ervaren rugzaktoerist

Momenteel ben in ik Vietnam. Jaja hoewel ik eigenlijk had besloten om alleen Laos en Cambodja nog te bereizen gezien de grote afstanden hier, heb ik mijn plannen abrupt omgegooid (dat is ook wat mij betreft het ultieme backpacker gevoel).

Tubing en nieuw reisgezelschap
Maar laat ik beginnen bij waar ik gebleven was: tubing in Vang Vieng. Een fenomeen op zich. Nadat ik mijn blog had geschreven, ben ik op zoek gegaan naar een nieuw hostel. Dat bleek nog niet zo gemakkelijk. Na een uur zoeken, kwam ik op straat Chris tegen, een aardige Australier uit Perth die mij nog bleek te herkennen van de boot over de Mekong (ik hem overigens niet, hoewel hij wel op mijn foto's staat haha). Hij bleek een Art Director en maakt documentaires en was op weg naar de Tubing Area om daar wat interviews te doen. Of ik meeging. Dat leek me wel een goed plan. Om een lang verhaal kort te maken: het bleek erg goed te klikken tussen Chris en mij en de volgende dag zijn we samen met een groep andere backpackers gaan tuben. Omdat we geen zin hadden om voor 10 euro een band te huren hebben we er sneaky een opgepikt halverwege de rivier. Ach eigenlijk best wel leuk zo in een rubber band de rivier af met een biertje in je hand. En natuurlijk gedanst in alle disco's en barren langs de rivier.

Omdat Chris naar Hanoi ging (Vietnam) en ik ook een Nederlands meisje en Engelse jongen tegenkwam die deze reis ook gingen maken, besloot ik mijn plannen om te gooien en heb ik die avond nog mijn visum voor Vietnam geregeld.

Een 28 urige busride from hel en de eerste dagen Vietnam
Via Vang Vieng zijn we naar Vietiane gereisd. Chris en ik zouden daar eigenlijk een dag blijven maar omdat alle hostels heel duur of vol waren, besloten we direct de bus door te pakken naar Hanoi. Een sleeper bus wel te verstaan. Wij, de Westerlingen, werden achterin de bus gestopt. Daar lagen we dan met z'n vijven op de achterbank. Met 24 uur voor de boeg (werd uiteindelijk 28 uur, lucky us). Chris is 2 meter en ik ben ook niet de kleinste dus heel veel ruimte was er niet. Om half 2 snachts stopte de bus opeens, omdat pas om 8 uur de grenspost met Vietnam openging. Daar aangekomen bleek het een soort van Stock Exchange maar dan met paspoorten, iedereen was zenuwachtig aan het zwaaien met paspoorten en visa. Gelukkig had ik mijn verstand op stand 0 gezet en liet ik het allemaal maar een beetje over me heen komen. Ook het onderdeel: zelf de grens overlopen (lees: een half uur lopen naar de andere kant van de grens, bij een temperatuur van 5 graden, op slippers, in de mist). Voelde me een soort vluchteling. Maar gelukkig had ik 2 meter Chris bij me, dat maakt het leven een stuk makkelijker op dit soort momenten (alhoewel hij banger is dat zijn tas wordt gestolen dan ik en bang is om drukke Vietnamese straten over te steken). Uren later kwamen we aan in Hanoi! Hiephoi!! Toch wel heel vet om ook Vietnam te gaan zien!

We zijn 2 dagen in Hanoi geweest, die vooral in het teken stonden van: drifting around. Dit is Autralisch voor: de stad te voet verkennen. Wat een hectische maar geweldige stad is Hanoi! We hebben een aantal tempels bezocht, het Mausoleum waar Ho Chi Min opgebaard ligt (alleen nu even niet, hij is waarschijnlijk in Madam Tussaud ;)) en het War Museum om de Vietnamese geschiedenis in te duiken. Heel interessant. Ook ontdekten we al snel de Bia Hoi: oftewel bier voor 3000 Dong op een straathoek (dat is 20/30 eurocent) en natuurlijk hebben we veel noedelsoep geslurpt bij straatstalletjes. De straat oversteken is quite challiging. Maar uiteindelijk is het gewoon een kwestie van: Do as the Locals do en werp jezelf in het verkeer in de hoop dat je niet overgereden wordt door 25 scooters. Ik voel me hier een soort celebrity omdat meerdere groepjes giegelende meisjes met me op de foto willen. Samen zijn Chris en ik helemaal een attractie: twee reuzen in Vietnam!

Halong Bay
Vanuit Hanoi hebben we een tour gemaakt naar Halong Bay. Echt fantastsich!! Halong Bay is een baai met duizenden kalkstenen eilanden, die oprijzen uit de oceaan. (zie wikipedia voor verdere uitleg). Chris en ik besloten niet voor de meest goedkope boot te gaan (maar goed ook want die zag eruit alsof ie elk moment kon zinken en er schijnen ratten aan boort te zitten). In plaats daarvan kozen we voor de Dragon cruise. Dit bleek een super luxe optie met heerlijk eten (crab en vis) aan boord! Twee geweldige dagen gehad, rondvarend tussen de schitterende rotsformaties. We hebben een enorme grot bezocht en zijn gaan kanoen op dag 1. Daarna was het tijd voor squid fishing (inktvis vissen) en karaoke. Helaas waren Chris en ik de enige twee die de sterren van de hemel zongen met de karaoke set omdat de rest van onze groep (lees kleffe stelletjes) om 9 uur al waren gaan slapen.. We waren op een soort loveboot beland. Enfin, dat mocht de pret niet drukken. Gelukkig dat ik hier niet in m'n eentje was. Helaas was het op dag 2 heel koud en mistig. Dus was er maar weinig te zien en waren we blij dat we weer richting het iets warmere Hanoi gingen.

Op naar de zon!
In Hanoi hebben we die avond nog de nachtbus genomen richting Hue. (midden Vietnam). Tijd om richting de zon te gaan! Deze bus bleek nog brakker dan de 28 urige bus daarvoor. Wij dachten het goed voor elkaar te hebben door achterin de bus te gaan liggen (je kon daar niet zitten omdat het een soort van 'slaapla' is). Maar het was heel ruim, dus prima. Behalve dan dat ze halverwege de nacht besloten om er nog een grote Westerse kerel bij te proppen. Daar lag ik dan tussen twee kerels van2 meter in gepropt. Ok tanden op elkaar en hopen dat het snel ochtend wordt dan maar!
Hue bleek een verademing na het drukke Hanoi. Chris besloot de V?nh M?c tunnels te gaan bekijken, een tunnelcomplex op de grens tussen Noord-Vietnam en Zuid-Vietnam. Voor mij was dit tripje helaas te duur, dus ik ben het oude centrum van Hue gaan verkennen. Ook heel mooi!
De volgende dag zijn we doorgereis naar Hoi An. Een 4 urige busreis richting het zuiden. Fascinerend is dat je hierbij de 'wolkenpas' oversteekt en daarna is het opeens zonnig en warm.

En nu ben ik dus hier. Het is hier prachtig. Een soort Venetie van Vietnam. S avonds is de hele stad verlicht met gekleurde lampionnen en je hebt hier echt het gevoel dat je 100 jaar terug bent gegaan in de tijd. Dit is de beste plek om pakken en jurken op maat te laten maken. Heel verleidelijk. Alles is volgens de laatste mode en ik zou hier makkelijk mijn bruiloft / werkgarderobe voor de komende 2 jaar kunnen laten vullen, maar goed ik ben maar een arme backpacker.

Vandaag hebben we fietsen gehuurd en zijn we naar het strand gegaan. Heerlijk! Eindelijk tijd om te relaxen na al het gereis de afgelopen weken. En daar ben ik wel even aan toe!

Chris gaat morgen surfen als een echte Australier. En ik ga lekker nog meer chillen op het strand. Dan gaan we morgenavond met de nachtbus (en dit keer niet achterin!) door naar Na Trang (de beach capital van Vietnam). Helaas is het dan tijd voor Chris en mij om te splitsen. Erg jammer, want je komt niet vaak iemand tegen waarmee het reizen zo gemakkelijk en relaxt is. Maarja er is een tijd van komen en een tijd van gaan en Chris moet over 2 weken terug in Bangkok zijn. Ga hem opzoeken in Perth. Mijn plan is om daarna verder de kust van Vietnam af te reizen naar Ho Chi Min City en daarna naar Cambodia te gaan. Maar dat zien we dan wel weer, je weet nooit wat er in de tussentijd op mijn pad komt!

Veel groetjes!!! En jammer dat de Elfstentocht niet doorgaat...

Xx(XX) Miek

Mijn leven als Backpacker deel 2: Chaing Mai, de Jungle, Mekong river en eerste dagen in Laos!

Hallo hallo again from Vang Vieng, Laos! Het heeft even geduurd maar nu is het hoogste tijd voor een update van mijn reis!

Inmiddels ben ik aangekomen in Laos, welteverstaan in Vang Vieng. Dit is een soort van het Salou van Laos en de plek waar het beroemde (en beruchte) tubing plaatsvindt. Dat houdt volgens mij (ik ben hier pas 1 nacht geen idee nog) in dat iedereen zich in een rubber band hijst en de rivier af 'tubed' waarbij diverse stops gemaakt kunnen worden om de nodige alcoholische versnaperingen te nuttigen. Mijn eerste indruk van deze plek: awesome! Behalve dan dat iedereen hier 16 is. Als 21 jarige voel ik me nu voor het eerst oud! Maar goed no judgements yet, eerst maar eens mijn blog updaten en dan dat hele tubing gebeuren uitchecken.

Chaing Mai, de Jungle: duitsers en olifanten
Tijd voor mijn eerste trekking in de jungle. Samen met een aardig Canadees stel, een stelletje Duitsers, en nog een Amerikaans stel in een busje richting onze eerste stop: de olifanten. Ok voor mij wordt dit een moment: face your fears. Want zoals jullie weten zijn dieren niet bepaald mijn favoriet en om nou op een 3 meter hoge olifant te gaan zitten, lijkt me niet het meest relaxte plan ooit. Gelukkig wil een van de Duitsers, Roland, een sterk uitziende dude die me vast wel wil redden als ik van dumbo afval, wel een olifant met mij delen. Uiteindelijk valt het allemaal super mee en is het heel cool!! Zo blij dat ik dit gedaan heb! Na een looptocht van 3 uur door prachtige jungle en een zwemstop bij een heel koude waterval, komen we aan bij onze slaapplek: een bamboo hut waar we gezellig met z'n allen op de grond slapen.
De volgende dag was het wederom tijd voor een prachtige wandeling door de jungle en wild water rafting. Wederom niet mijn favoriet (wat ben ik toch een angsthaas). Maar wederom een voordeel van alleen reizen: als je ergens bang voor bent, kan je het niet echt met iemand delen, dus gewoon maar gaan met die banaan! Helaas sprak onze thaise 'stuurman' geen Engels. Waardoor het raften vooral neerkwam op heel veel rondjes draaien.
Eigenlijk best jammer dat deze trekking maar zo kort is, want na het raften is het alweer tijd om terug naar Chaing Mai te gaan.

Chiang Rai: de scooter 'Mansandwich' , tijd om te relaxen
Na heel veel feesten in Chiang Mai en omdat er geen kamers meer te krijgen zijn in Pai vanwege een raegge festival, besluit ik Pai te skippen en met een aardige Nederlandse jongen genaamd Robert door te reizen naar Chiang Rai. I need some rest. Gelukkig blijkt Chiang Rai een perfecte plek te zijn om even bij te komen. We verblijven in een fijn guesthouse met een grote tuin. Tijd om wat te lezen, wasjes te doen etc: kortom vrij weinig. S' avonds komen we Jordan tegen (aardige Amerikaan uit Texas). We kennen hem nog uit ons hostel in Chiang Mai en hij is met de scooter helemaal van Chiang Mai naar Chiang Rai gereden. Dus besluiten we om als een echte Thaise familie met z'n drieen op de scooter naar de Night Market te gaan. Gelukkig kan ik een plekje achterop reserveren en laat ik aan Robert de eer om gezellig in het midden in de 'sandwich' te zitten. De volgende dag verkennen we op dezelfde manier Chiang Rai en Surroundings. We bekijken een prachtige witte tempel en gaan naar de watervallen. Per scooter zie je veel van het landschap. En ik geniet dan ook volop! 'S avonds komen we Geoffrey + nichtje, Lily, Ingrid en Kelly tegen en we besluiten om samen naar het locale carnalval te gaan ter ere van het 750 jarige bestaan van Chiang Rai. Heel bijzonder! Overal in de stad zijn optochten en allerlei boeddhistische rituelen. Omdat dit een leuke groep mensen is, besluiten we samen een hostel te boeken in Luang Prabang, onze eerste bestemming in Laos en samen de slow boat over de Mekong te nemen. Robert en ik reizen een dag vooruit omdat we geen zin hebben om om 5 uur op te staan om de boot te halen dus wij gaan de volgende dag vast met de bus op weg naar de grens met Laos en overnachten in het eerste plaatsje over de grens.

De mighty Mekong: slow boat en Luang Prabang
De grens oversteken gaat gelukkig gemakkelijk na wat gedoe met pasfoto's en douaniers die je teveel geld proberen af te troggelen. Gelukkig heb ik dollars op zak, dus komt alles helemaal goed. Via Chiang Kong steken we de grens met Loas over naar Huay Xai en we brengen de nacht door in een heel leuk gueshouse met twee oude vrouwtjes die de hele tijd een kip nadoen omdat we nu in KIP moeten betalen (valuta van Loas, hier ben je meteen millionair want het is helemaal niks waard!). De volgende dag nemen we de slow boat naar Luang Prabang. Dat komt neer op 2 dagen varen over de Mekong. We hebben een heel gezellige boot en het is werkelijk een prachtige tocht! Wederom genieten van heel mooi uitzicht, jungle, kleine dorpjes langs de rivier, bergen en vissers.
Na 6 uur varen stoppen we in Pakbang om de nacht door te brengen. Maar eerst is het tijd voor een heerlijk Loasiaans (is dat een woord?) avondmaal waarna we ondanks het feit dat hier maar 1 straat is, toch nog een plek vinden om te dansen en tequila te drinken. Een gezellige avond! Gevolgd door een enigsinds brakke ochtend. Ook de tweede dag varen is geweldig! En uiteindelijk komen we aan in Luang Prabang. Ik hou meteen van deze plek. De Franse invloeden zijn nog goed zichtbaar en er hangt een heel relaxte sfeer. De eerste dag bezoeken we de caves. En de tweede dag heb ik een fiets gehuurd en ben ik de tempels in de omgeving gaan bekijken. Er is hier wel een soort avondklok dus iedereen moet na 10.30 pm binnen zijn.
Samen met de Fransen en Robert nemen we uiteindelijk de minibus naar Vang Vieng. Een heel erg bumpy ride van 6 uur door de bergen.

Nu is het tijd om van deze groep te splitsen. Het was super leuk maar ik wil weer nieuwe mensen ontmoeten. Dus ik ga zo een nieuw hostel zoeken. Ben benieuwd wat voor avonturen er volgen in Vang Vieng!

Bye bye holland! Ik hoorde dat het vriest bij jullie, hier is het 33 graden! Helaas lukt het nog steeds niet om foto's te uploaden boehoe!! Maar ik heb er alvast een paar op facebook gezet en probeer het later nog een keer!

Mijn leven als backpacker deel 1: zinderende hitte in Bangkok, Changmai en Spicy Thai!

Hallo hallo from Thailand!

Ik ben nog geen week weg maar ik begin het reizen al helemaal onder de knie te krijgen en ik moet zeggen: het bevalt super goed! What a life!! Ik weet niet of ik deze grote glimlach nog van mijn gezicht krijg voorlopig! Awesome! J!

Inmiddels ben ik aangekomen in Changmai waar ik in een heel leuk hostel zit! Het heet Spicy Thai hostel en er zitten allemaal gezellige mede backpackers. Morgen ga ik een trekking maken met andere mensen van het hostel door de jungle dus dat gaat helemaal goed komen.

Maar goed, let's get back to the start (ik praat alleen maar Engels hier, dus begin ook al in het Engels te denken). Na een relaxte vlucht waar ik naast een vriendelijke Japanner zat, kwam ik aan op Bangkok Airport (de overstap in Londen Heatrow had ik zelfs nog gehaald als ik achteruit was gaan lopen, wat een stress om niets). Spannend! Nu kon het echte reizen gaan beginnen. Met een mega big smile on my face liep ik over het vliegveld. Het is zo'n raar maar ook heerlijk gevoel dat je gewoon niet weet wat voor avonturen je allemaal gaat beleven de komende paar dagen. Het begon meteen al goed want ik hoefde werkelijk geen seconde op mijn backpack te wachten, kwam bij de baggageband en hij was er gelijk. Ok hoe gaan we dit aanpakken? Plan 1: mede backpackers vinden om een taxi mee te delen. Wel zo veilig.
Dus daar stond ik dan bij de taxi's. Gelukkig duurde het niet heel lang voordat ik twee aardige Canadezen vond die ook richting Ko Soan Road gingen. Bizar, ik hoefde niets te betalen uiteindelijk omdat ze het konden declaren op naam van de Canadian Government (ze zaten als vrijwilliger in het leger oid). Prima!

Het was nog even een kleine zoektocht om mijn hostel te vinden. Maar eenmaal aangekomen bleek het echt een heel fijne plek te zijn. New Joe's guesthouse (bedankt Leo!), in een zijstraat van Khao San Road met een grote tuin eromheen en grote kamers met eigen badkamer. Helaas zat ik wel op de 5e etage dus dat betekende lekker sjouwen met mijn nieuwe beste vriend: de backpack! Tijd voor mijn eerste bord Pad Thai! Genieten! Toen maar eens Khao San Road gaan verkennen. Ok deel 1 van mijn leven als backpacker alleen op reis. Het goedde nieuws is dat ik zeker niet de enige ben. Natuurlijk moet ik er nog wel even een beetje aan wennen. Het fijne is: je hoeft me helemaal niemand rekening te houden: ultimate freedom. Maar het onderdeel alleen aan een tafeltje gaan zitten en eten: dat is nog een beetje raar. Maar gelukkig voel ik me heel goed, dus geen probleem. Het is waarschijnlijk makkelijker als je in een hostel slaapt op een gedeelde kamer met andere backpacker maar ik vind het eigenlijk wel fijn om even alleen te slapen en bij de komen van de reis. Dus ik ben lekker in de Irish pub gaan zitten op Khao San Road en heb een grote Chang bier voor mezelf besteld: Cheers to me! Ok tijd voor tactiek nummer 1 om nieuwe mensen te ontmoeten: ik ga aan deze tafel zitten en wacht wat er gebeurt. (drie uur later): ok ik zit nog steeds alleen aan deze tafel en er gebeurt niets!.... Haha ik kon er eigenlijk wel om lachten. Het is namelijk heel grappig omdat er op veel plekken mensen alleen aan tafel en iedereen zit een beetje verwachtingsvol naar elkaar te kijken maar niemand doet iets! Tenminste zo ging het deze keer. De ene backpacker is helemaal relaxt met zichzelf en de ander trekt echt een gezicht van 'Waarom ben ik in godsnaam alleen gaan reizen'. Gelukkig kan ik goed alleen zijn, dus voor mij is dit nog geen probleem. Ok vandaag is misschien geen '10' maar een 6 min. Ook dat maakt niets uit want ik heb nog zoveel dagen te gaan. Ik was ook wel een beetje op van de hele reis en jetlag dus tijd om lekker te gaan slapen.. Morgen poging 2.

Donderdag in Bangkok heb ik eigenlijk niet zo heel veel spannend gedaan. Eerst lekker uitgeslapen en toen ben ik maar wat rond gaan lopen. Omdat ik alle grote bezienswaardigheden de vorige keer al gezien had, hoefde ik niks van mezelf. Ook dat is heerlijk! Ik laat de stad me 'overkomen' en ben gaan lopen naar China Town omdat ik nog wat kleren wilde kopen. Onderweg kwam ik in allerlei leuke wijkjes terecht waar het eigenlijk helemaal niet zo toeristisch was. Kortom: een topdag wat mij betreft. Dit keer heerlijke green curry gegeten en bij het hostel de treinticket geboekt voor de nachttrein naar Chang Mai. Dat gaat zo makkelijk hier, je kan je hele trip bijna regelen vanuit je guesthouse of hostel of bij een van de vele kleine reisbureaus die op hele straathoek zitten.
Tijd voor avond 2 op Koh Soan Road. Omdat de tactiek 'de kat uit de boom kijken en wachten wat er gebeurt' niet echt werkte, besloot ik mezelf voor het blok te zetten en dit keer ' Actief wel op zoek' te gaan naar nieuwe vrienden. Daar moet je wel even een drempel voor over. Maar uiteindelijk ben ik gewoon bij mensen aan een tafeltje gaan zitten en heb ik een mega mooie avond gehad, die eindigde in de Cliff club op Khao San Road. De score: nieuwe Engelse, Canadese en Oostenrijkse vrienden. Sommigen zal ik later nog wel tegenkomen want zij gaan ook richting het Noorden. Ok de backpacker lifestyle is nu echt begonnen!

De volgende dag ben ik naar de rivier gegaan in een zinderend heet Bangkok en heb daar wat watertaxi's genomen en ik ben nog op een andere leuke markt geweest. Het was eigenlijk maar een halve dag omdat mijn trein al redelijk vroeg in de avond naar Chang Mai vertrok en ik hem niet wilde missen (ok de Nederlandse stress factor is nog niet helemaal weg, maar dat komt wel). In de trein bleek ik een slaapcabine te delen met een aardige Nederlandse jongen. Wel een beetje jong: hij zou in Groningen gaan studeren. Kortom: genoeg gespreksstof! De nachttrein was zeer relaxt, omdat je helemaal uitgestrekt kunt liggen en de bedden zijn vrij goed. Ik heb eigenlijk nog best prima geslapen. En toen het eenmaal licht werd, was pas echt goed te zien hoe mooi het landschap hier is: bergen en jungle, fantastisch! iPod op (Goldfrap) en 100% genieten!
In Chang Mai aangekomen, ging het eigenlijk heel makkelijk. Na wat rondvragen vond ik een aardig (wederom Canadees stel) dat ook naar mijn hostel moest. Lekker makkelijk en goedkoop om een taxi te delen. En nu zit ik dus sinds gisteren hier in Spicy Thai Hostel. Chang Mai is super leuk. Niet zo druk en heet als Bangkok en dat is eigenlijk wel heel lekker. In dit hostel zitten alleen maar leuke mensen en iedereen gaat tripjes met elkaar maken. Maar omdat gisteren de hele groep naar een Tijger farm ging waar je tijgers kan aanraken en babytijgers de fles kan geven, ben ik iets anders gaan doen. Ik vind dat maar zielig. Dus ben ik de vele tempels die Chang Mai rijk is maar eens goed gaan bekijken. Prachtig! Ik ben nog niet tempelmoe in tegenstelling tot de meeste andere backpackers hier, dus vermaak me opperbest. Ik heb in ieder geval Wat San Dok en nog een paar andere Wat's gezien. Ok het onderdeel: slaap inhalen na jet lag en nachttrein is niet helemaal gelukt gisteravond want we zijn met het hele hostel (inclusief de eigenaar) naar de Raeggeebar geweest. Geweldig!
Slapen moet morgen dan maar. Zometeen gaan we nog een tempel bekijken, vanavond naar de Sunday Night market en het is Chinees nieuwjaar en dan morgen dus richting de Jungle. Ik denk dat ik daarna richting Pai ga en dan door naar Laos, er is hier iemand die dezelfde trip wil gaan maken dus wie weet gaan we wel samen.

Ik hoop dat het in Nederland ook allemaal goed gaat! Succes met de rest van januari en tot de volgende keer maar weer!

Bye bye!!

XXX(X)

Annemieke

ps: foto's volgen, dat lukt nog niet helemaal via deze blog!

Jaa het is zover!! Op naar Schiphol!

Na lang wachten en veel voorbereiden is het dan nu echt bijna zover! Over een paar uur stap ik op het vliegtuig en kan het grote avontuur gaan beginnen.

De backpack is gepakt. En ja natuurlijk heb ik teveel bij me.... (je kent me) want wat heb ik alsmoderne, overdreven voorbereidde backpacker allemaal wel niet nodig.... Maar goed ik heb ookmijn goedehumeur in mijn rugzak. Paspoort 4x gedubbelcheckt en ja ik heb hem toch echt bij me!! Kortom: dit gaat vast helemaal goedkomen. Nu nog hopen dat ik niet naast een dikke, stinkende kerel in het vliegtuig zit en mijn dag kan niet meer stuk! O ja en dat die vreselijke vent van 'Hello Goodbye' daar niet rondloopt. Nou ja dan zeg ik gewoon meteen: GOODBYE!

Straks nog afscheid nemen op Schiphol en dan is het 'dag Holland' en op naar de first destination: eerst Londen en dan Bangkok baby!

Spreek jullie daar! Dag dag, zwaai zwaai!

Annemieke