Lieve allemaal!

Hallo hallo, vanuit Hoi An, Vietnam

Jeetje wat gaat de tijd snel. Ik ben nu bijna een maand weg en voel me zo langzamerhand een ervaren rugzaktoerist

Momenteel ben in ik Vietnam. Jaja hoewel ik eigenlijk had besloten om alleen Laos en Cambodja nog te bereizen gezien de grote afstanden hier, heb ik mijn plannen abrupt omgegooid (dat is ook wat mij betreft het ultieme backpacker gevoel).

Tubing en nieuw reisgezelschap
Maar laat ik beginnen bij waar ik gebleven was: tubing in Vang Vieng. Een fenomeen op zich. Nadat ik mijn blog had geschreven, ben ik op zoek gegaan naar een nieuw hostel. Dat bleek nog niet zo gemakkelijk. Na een uur zoeken, kwam ik op straat Chris tegen, een aardige Australier uit Perth die mij nog bleek te herkennen van de boot over de Mekong (ik hem overigens niet, hoewel hij wel op mijn foto's staat haha). Hij bleek een Art Director en maakt documentaires en was op weg naar de Tubing Area om daar wat interviews te doen. Of ik meeging. Dat leek me wel een goed plan. Om een lang verhaal kort te maken: het bleek erg goed te klikken tussen Chris en mij en de volgende dag zijn we samen met een groep andere backpackers gaan tuben. Omdat we geen zin hadden om voor 10 euro een band te huren hebben we er sneaky een opgepikt halverwege de rivier. Ach eigenlijk best wel leuk zo in een rubber band de rivier af met een biertje in je hand. En natuurlijk gedanst in alle disco's en barren langs de rivier.

Omdat Chris naar Hanoi ging (Vietnam) en ik ook een Nederlands meisje en Engelse jongen tegenkwam die deze reis ook gingen maken, besloot ik mijn plannen om te gooien en heb ik die avond nog mijn visum voor Vietnam geregeld.

Een 28 urige busride from hel en de eerste dagen Vietnam
Via Vang Vieng zijn we naar Vietiane gereisd. Chris en ik zouden daar eigenlijk een dag blijven maar omdat alle hostels heel duur of vol waren, besloten we direct de bus door te pakken naar Hanoi. Een sleeper bus wel te verstaan. Wij, de Westerlingen, werden achterin de bus gestopt. Daar lagen we dan met z'n vijven op de achterbank. Met 24 uur voor de boeg (werd uiteindelijk 28 uur, lucky us). Chris is 2 meter en ik ben ook niet de kleinste dus heel veel ruimte was er niet. Om half 2 snachts stopte de bus opeens, omdat pas om 8 uur de grenspost met Vietnam openging. Daar aangekomen bleek het een soort van Stock Exchange maar dan met paspoorten, iedereen was zenuwachtig aan het zwaaien met paspoorten en visa. Gelukkig had ik mijn verstand op stand 0 gezet en liet ik het allemaal maar een beetje over me heen komen. Ook het onderdeel: zelf de grens overlopen (lees: een half uur lopen naar de andere kant van de grens, bij een temperatuur van 5 graden, op slippers, in de mist). Voelde me een soort vluchteling. Maar gelukkig had ik 2 meter Chris bij me, dat maakt het leven een stuk makkelijker op dit soort momenten (alhoewel hij banger is dat zijn tas wordt gestolen dan ik en bang is om drukke Vietnamese straten over te steken). Uren later kwamen we aan in Hanoi! Hiephoi!! Toch wel heel vet om ook Vietnam te gaan zien!

We zijn 2 dagen in Hanoi geweest, die vooral in het teken stonden van: drifting around. Dit is Autralisch voor: de stad te voet verkennen. Wat een hectische maar geweldige stad is Hanoi! We hebben een aantal tempels bezocht, het Mausoleum waar Ho Chi Min opgebaard ligt (alleen nu even niet, hij is waarschijnlijk in Madam Tussaud ;)) en het War Museum om de Vietnamese geschiedenis in te duiken. Heel interessant. Ook ontdekten we al snel de Bia Hoi: oftewel bier voor 3000 Dong op een straathoek (dat is 20/30 eurocent) en natuurlijk hebben we veel noedelsoep geslurpt bij straatstalletjes. De straat oversteken is quite challiging. Maar uiteindelijk is het gewoon een kwestie van: Do as the Locals do en werp jezelf in het verkeer in de hoop dat je niet overgereden wordt door 25 scooters. Ik voel me hier een soort celebrity omdat meerdere groepjes giegelende meisjes met me op de foto willen. Samen zijn Chris en ik helemaal een attractie: twee reuzen in Vietnam!

Halong Bay
Vanuit Hanoi hebben we een tour gemaakt naar Halong Bay. Echt fantastsich!! Halong Bay is een baai met duizenden kalkstenen eilanden, die oprijzen uit de oceaan. (zie wikipedia voor verdere uitleg). Chris en ik besloten niet voor de meest goedkope boot te gaan (maar goed ook want die zag eruit alsof ie elk moment kon zinken en er schijnen ratten aan boort te zitten). In plaats daarvan kozen we voor de Dragon cruise. Dit bleek een super luxe optie met heerlijk eten (crab en vis) aan boord! Twee geweldige dagen gehad, rondvarend tussen de schitterende rotsformaties. We hebben een enorme grot bezocht en zijn gaan kanoen op dag 1. Daarna was het tijd voor squid fishing (inktvis vissen) en karaoke. Helaas waren Chris en ik de enige twee die de sterren van de hemel zongen met de karaoke set omdat de rest van onze groep (lees kleffe stelletjes) om 9 uur al waren gaan slapen.. We waren op een soort loveboot beland. Enfin, dat mocht de pret niet drukken. Gelukkig dat ik hier niet in m'n eentje was. Helaas was het op dag 2 heel koud en mistig. Dus was er maar weinig te zien en waren we blij dat we weer richting het iets warmere Hanoi gingen.

Op naar de zon!
In Hanoi hebben we die avond nog de nachtbus genomen richting Hue. (midden Vietnam). Tijd om richting de zon te gaan! Deze bus bleek nog brakker dan de 28 urige bus daarvoor. Wij dachten het goed voor elkaar te hebben door achterin de bus te gaan liggen (je kon daar niet zitten omdat het een soort van 'slaapla' is). Maar het was heel ruim, dus prima. Behalve dan dat ze halverwege de nacht besloten om er nog een grote Westerse kerel bij te proppen. Daar lag ik dan tussen twee kerels van2 meter in gepropt. Ok tanden op elkaar en hopen dat het snel ochtend wordt dan maar!
Hue bleek een verademing na het drukke Hanoi. Chris besloot de V?nh M?c tunnels te gaan bekijken, een tunnelcomplex op de grens tussen Noord-Vietnam en Zuid-Vietnam. Voor mij was dit tripje helaas te duur, dus ik ben het oude centrum van Hue gaan verkennen. Ook heel mooi!
De volgende dag zijn we doorgereis naar Hoi An. Een 4 urige busreis richting het zuiden. Fascinerend is dat je hierbij de 'wolkenpas' oversteekt en daarna is het opeens zonnig en warm.

En nu ben ik dus hier. Het is hier prachtig. Een soort Venetie van Vietnam. S avonds is de hele stad verlicht met gekleurde lampionnen en je hebt hier echt het gevoel dat je 100 jaar terug bent gegaan in de tijd. Dit is de beste plek om pakken en jurken op maat te laten maken. Heel verleidelijk. Alles is volgens de laatste mode en ik zou hier makkelijk mijn bruiloft / werkgarderobe voor de komende 2 jaar kunnen laten vullen, maar goed ik ben maar een arme backpacker.

Vandaag hebben we fietsen gehuurd en zijn we naar het strand gegaan. Heerlijk! Eindelijk tijd om te relaxen na al het gereis de afgelopen weken. En daar ben ik wel even aan toe!

Chris gaat morgen surfen als een echte Australier. En ik ga lekker nog meer chillen op het strand. Dan gaan we morgenavond met de nachtbus (en dit keer niet achterin!) door naar Na Trang (de beach capital van Vietnam). Helaas is het dan tijd voor Chris en mij om te splitsen. Erg jammer, want je komt niet vaak iemand tegen waarmee het reizen zo gemakkelijk en relaxt is. Maarja er is een tijd van komen en een tijd van gaan en Chris moet over 2 weken terug in Bangkok zijn. Ga hem opzoeken in Perth. Mijn plan is om daarna verder de kust van Vietnam af te reizen naar Ho Chi Min City en daarna naar Cambodia te gaan. Maar dat zien we dan wel weer, je weet nooit wat er in de tussentijd op mijn pad komt!

Veel groetjes!!! En jammer dat de Elfstentocht niet doorgaat...

Xx(XX) Miek